bir güzel yarenlik..

Jump to Comments

ağustos ayının sıcağında geldi haber..
neresi dedim; esprili bir cevapla; “hani diyarbekirli bir uzun kız vardı ya, onu almaya gidiyorum..”
ah karaçocuk, bu kadar ani mi olacaktı gidişin, diyemedim tabi..

bir kere görüştük sonra,, yolcu dahi etmedim..
gidişinin hiçbir karesinde yer almadım..
gittiğini görmek istemedim..
onu gelişi ile bilirim hep..
gidiş hep sakildir onun için..

lisenin o güzel atmosferinde geldi,,
kendi dünyamın yalnızlığına bir fer oldu,, destek oldu..
aynı yolun yolcusu oldu,, yolumu daha iyi öğretti bana..
yoldan çıkan ben oldum hep,, o doğrulttu..
lise bitti günün birinde,,
bir kararla itaatin engin ufkunu kavradığını gösterdi bana,,
“polis olacağım ben, sen ne dersin” dedi?
neden olmasın dedim,,
ama şartlar aleyhime ittifak eyledi..

gitti dediğini yaptı,,
mertti, merdan idi, mertliğini ispat etti..

sıkıldı, bunaldı,, yalnız kaldı,, gönül kaptırdı,,
hata ettim dedi, hatasından dönmek için çırpındı,,
sahipsiz olmadığını, herkesin bir sahibi olduğunu bildi,,
en onulmaz yıllarında,, allah yardım etti,

gidişinde yine yanında değildim,,
kaydını liseden halil ve babası ile yaptı,,
ama mezuniyetinde dimdik dikildim karşısına..
“sen gelişinle güzelsin karaçocuk..” dedim içimden..

mezun oldu,, göreve başladı..
istanbul olsun dedim,, dua ettiğimi söyledim..
bayrampaşa çıktı görev yeri,,
bencileyin bayrampaşa’da ikamet ediyorum o vakit..
gelişi yine güzeldi,,
allah sevdiği kuluna sevdiği vazifeyi, sevdiği insanlar eli ile yaptırıyordu..
dört yıl okul okudum,, hiç yalnız hissetmedim koca şehirde kendimi..
yalnızlığımda yanımda oldu,, yalnızlığımda yalnızlığımı unutturdu..

hasılı, ben hiç sevmedim onun gidişini,,
hep gelişleri ile bildim,,
hep öyle sevdim..

şimdi git ama bir gün yine dön,,
beklenildiğini, bekleyenlerinin seni senden daha çok sevdiğini,, şu arkada bıraktığın şehirde birilerinin seni özlediğini bil,, öyle git..

allaha emanet ol karaçocuk,,
“allah yeniden başlayanların yardımcısıdır”..

 

 

 

0 Yorum

Filed under anılar